YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/629
KARAR NO : 2023/2272
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2013 tarihli ve 2011/253 Esas, 2013/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2013 tarihli ve 2011/253 Esas, 2013/646 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2015/7921 Esas, 2019/10127 Karar sayılı kararı ile delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe Kanun’u belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2019/483 Esas, 2021/133 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi de nazara alınıp kazanılmış hak gözetilerek 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2019/483 Esas, 2021/133 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/24509 Esas, 2021/9117 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bakırköy 14.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmemesinin hak ve adalet duygularını inciterek adalete olan güveni sarstığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, “…mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, elektrik sayacı kutusu imal eden sanığın, olay günü yanında gözlüğü bulunmadığı için okuyamadığı sayaç kodlarını okuması için mağdureyi kucağına alması şeklindeki eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı…” şeklindeki kabul ve gerekçesiyle sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.