YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/2786
KARAR NO : 2010/5442
KARAR TARİHİ : 13.07.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/09/1063

…’yı kasten öldürmekten sanık …, …’ı olası kastla yaralamaktan, tehditten ve izinsiz silah taşımaktan sanık …’nin yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (…) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/06/2008 gün ve 44/192 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-İddianamede; sanık … hakkında mağdur …’ı olası kastla silahla yaralama suçundan dava açılıp, eylemin tarif edildiği ve sevk maddesi olarak 5328 Sayılı Yasa ile değişiklikten önceki düzenleme esas alınarak suçun silahla işlenmesi nedeniyle cezanın 5237 sayılı TCK nun 86/2-e maddesi ile arttırılmasının istendiği, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde sanığın silahla olası kastla yaralama suçundan 5237 Sayılı TCK nun 86/1, 3-e, 21/2. maddeleri ile cezalandırılmasını talep ettiği, sanık müdafi ve sanığın mütalaaya karşı esas hakkındaki savunmalarının alındığı anlaşılmakla, sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 Sayılı TCK nun 86/3-e maddesinin uygulandığı gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’nin kasten insan öldürme, sanık …’nin olası kastla silahla yaralama, tehdit ve 6136 Sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafinin sanık …’in suçunda meşru müdafaa şartları ve tahrikin varlığına, sanık …’nin suçlarında sübut bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.