YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/292
KARAR NO : 2023/16556
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;
1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve anılan Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca, 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine,
2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile anılan Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca, 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, olaylara katılanın sebebiyet verdiğine, hakaretin karşılıklı olması nedeniyle ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin hakkında uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde, katılanın aracı ile seyir halinde iken ara sokaktan cadde üzerine sanığın kullandığı aracın önüne çıkması sonucu, sanığın katılana çarpmamak için ani frenle durduğu daha sonra bu nedenle sanık ile katılan arasında çıkan tartışmada, sanığın katılana yönelik “Nasıl araba sürüyorsun lan sen o….çocuğu, ağzına s….m senin.” şeklinde hakaret içerikli sözler sarfettiği, ardından katılanı yumruk atmak suretiyle yaraladığı iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanığın hakaret suçunu karşılıklı olduğu şekliyle kabul ettiği, kasten yaralama suçunu ise kabul etmediği anlaşılmıştır.
3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.
4. Katılan hakkında alınan adli rapor dosya içinde mevcuttur.
5. Tanıklar, … ile …’nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın ikrarı ve katılanın aşamalarda uyumlu ve istikrarlı beyanları ile tanıklar … nin aşamalarda, yargılama aşamasında dinlenilemeyen …’nin ise soruşturma aşamasındaki beyanlarıyla ve adli rapor içeriğine göre sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde,
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olması nedeniyle, sanığın sabıkasında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın engel oluşturması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, tanıklar … ile …’nin beyanlarına göre hakaretin karşılıklı olduğu anlaşıldığından ve temyiz dışı sanık … hakkında hakaret suçundan şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiş olması karşısında, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma olanağı tartışılmayarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,
2. Sanığın aşamalarda, olay günü cadde üzerinde seyir halinde iken birden katılanın aracı ile ara sokaktan önüne çıktığı, fren yapmak zorunda kaldığı, neredeyse kaza yapacağı, istikametinin o tarafta olması nedeniyle aracın arkasından gittiği yanından geçerken aracının içinden dikkatli olmasını söylemesi üzerine, katılanın kendisine “Adam ol da kaza yapma.” dediği şeklinde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.