YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17860
KARAR NO : 2023/1952
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Cinsel taciz (Mağdurelere karşı ayrı ayrı)
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurelere yönelik cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mağdure sayısınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz Sebebi
Eksik araştırma yapılarak karar verildiği, mağdurelerin aşamalardaki istikrarlı beyanları doğrultusunda sanık hakkında mahkumiyet hükümlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın mağdurelere hitaben ”Bana bir öpücük borçlusun” ve mağdure …’a hitaben ”Beni rüyanda görünce a.ına dokun, benim karım yok, benimle evlenir misin, bacakların çok güzel bacaklarını öpeyim mi, gece yatağınıza yattığınızda üstünüzü çıkartın, a.ınızı poponuzu elleyin, beni hatırlayın, göğsünüzü elleyin” şeklinde cinsel içerikli sözler söylemek suretiyle üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği gerekçesiyle kamu davası açılan olayda;
Tanığın beyanları sanık lehine değerlendirilerek, sanığın katılan mağdurelerin iddiaları dışında üzerine atılı suçları işlediğine dair somut delil elde edilememesi ve buna göre sanığı cezalandırmaya yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilememesi nedeni ile “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, katılan mağdureler ve katılan beyanları, tanık anlatımı ile kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanakları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/347 Esas, 2016/443 Karar sayılı kararında katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdureler vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.