YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12713
KARAR NO : 2023/2293
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER :İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/19954 Esas, 2022/7541 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2022 tarihli ve 2021/41463 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
İtiraz, sanık … hakkında mağdur …’a yönelik nitelikli cinsel istismar suçundan 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin sanık müdafiinin vaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup söz konusu kararın sanık müdafiince duruşma istemli olarak temyiz edilmesine rağmen duruşma istemi ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşıldığından Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/19954 Esas, 2022/7541 Karar sayılı ilâmının kaldırılmasına ve sanık … müdafiinin duruşmalı inceleme talebi hakkında 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesi uyarınca bir karar verilerek dosyanın esastan incelenmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 11.06.2018 tarihli ve 2018/13323 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.
2. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi 06.11.2020 tarihli 2019/503 Esas, 2020/285 Karar sayılı karar ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri gereğince 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, önceki kararın sadece sanık müdafii tarafından istinaf edildiğinden sanığın usuli kazanılmış hakları korunarak, sanığın neticeten 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2021/44 Esas, 2021/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin,11.02.2021 tarihli ve 2021/44 Esas, 2021/187 Karar sayılı kararı sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.04.2021 tarihli ve 14-2021/41463 sayılı Tebliğname ile hükmün onanması talep edilmiş, Dairemizin 06.07.2022 tarihli ve 2021/19954 Esas, 2022/7541 Karar sayılı kararı ile itiraza konu hüküm ile ilgili kararın onanmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. İtiraz konusu ile ilgili yasal düzenleme 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinde “Duruşmalı inceleme” başlığı altında yer verilen;
“Madde 299 – (1) On yıl veya daha fazla hapis cezasına ilişkin hükümlerde, Yargıtay, incelemelerini uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir. Duruşma gününden sanığa, katılana, müdafi ve vekile haber verilir. Sanık, duruşmada hazır bulunabileceği gibi, kendisini bir müdafi ile de temsil ettirebilir.
(2) Sanık, tutuklu ise duruşmaya katılmak isteminde bulunamaz. “
Hükmü uyarınca, Yargıtay’ın incelemelerini uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabileceği belirlenmiştir. Dairemizin 06.07.2022 tarihli ve 2021/19954 Esas, 2022/7541 Karar sayılı kararı ile yapılan incelemede sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi hakkında karar verilmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/19954 Esas, 2022/7541 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Sanık … müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca TAKDÎREN REDDİNE,
4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 ve 24.02.2021 tarihli 2021/44 Esas, 2021/187 Karar sayılı asıl ve ek kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerince belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜM İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.