YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/34902
KARAR NO : 2023/17270
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit

Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu 25.11.2015 tarihinde itiraz hakkında kesin olarak karar verildiği ve bu kararın taraflara tebliğ edildiği, anlaşılmış temyiz kapsamının vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenmiştir.
Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık … hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmekten vazgeçilmesine,
2. Sanıklar …, …, …, … hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmekten vazgeçilmesine,
3. Sanıklar …, …, … … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat,
4. Sanıklar …, …, … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat,
kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin; kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması, vesaire ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçlardan ise ceza verilmesine yer olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilen katılan sanıklar hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından ve sanık … lehine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında vekalet ücretine de hükmedildiğinden, ayrıca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.