YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9138
KARAR NO : 2023/2242
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Verilen karar usul ve kanuna uygun olmakla birlikte, vekalet ücretinin takdir edilmemesi gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Mahkemenin kararı kanuna, usule ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğu, katılanın durup dururken köyde adının kötüye çıkmasıyla neticelenebilecek bu şekilde asılsız bir cinsel taciz suçlamasını yöneltmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğu, Mahkemenin bu yönde bir değerlendirmeyle sanığın beraati yönünde yanlış bir hüküm kurduğu, usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğundan beraat kararının sanık aleyhine bozulması gerektiği gerekçeleriyle temyiz etmiştir.
C. Katılanın Temyiz İstemi
Mahkemenin kararı kanunlara ve usule aykırı olduğu gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan, 27.02.2015 günü saat 9.00 sularında ahırda hayvanlarıyla ilgilendiği sırada sanık …’in ahıra gelerek ineğin memesini boğmaya geldiğini söylediği, daha sonra ineğin memesini boğduktan sonra katılanın yanına gelerek “Sana bir şey söyleyeceğim ama beni yanlış anlama, Ben senden hoşlanıyorum, seni seviyorum, sürekli seni gözetleyip izliyorum, senden çok etkileniyorum bu sabah seninle uyandım rüyalarıma giriyorsun, öpmek istiyorum seni” dediği, katılanı elleriyle göğüslerinden ve sırtından taciz ettiği olayın bu şekilde gerçekleştiği iddia edilmektedir.
2. Sanık aşamalarda alınan beyanında, katılanın komşusu olduğunu ve sürekli olarak evine gelip gittiğini, 27.02.2015 günü saat 08.30 sıralarında ineklerini bağlamaya gittiğini, dönüşte katılanın ahırına ineğinin memesinde bulunan siğili bağlamaya gittiğini, başka amacının ve art niyetinin olmadığını, katılanı elle ve sözle tacizde bulunmadığını ifade etmiştir.
Sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları, sanığın nüfus kaydı ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı delil olarak değerlendirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yapılan duruşmaya, gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer verilen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/188 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; ”2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.