YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4119
KARAR NO : 2023/1200
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.05.2013 tarih 2012/172119 soruşturma ve 2013/20715 esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci madde ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2013/173 Esas, 2015/51 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin daha önceleri sevgili oldukları, olay günü mağdurenin giyinmek için çalıştığı işyerinin deposuna girdiği, yakın yerde çalışan suça sürüklenen çocuğun da arkasından depoya girerek mağdureyi öpmek istediği, mağdurenin karşı koyması üzerine zorla çamaşırlarını çıkararak cinsel organını sürttügü ve boşaldığı, bu nedenlerle suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Suça sürüklenen çocuk savunması, mağdure ve annesi olan şikayetçi …’nin beyanları, İstanbul 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 25/04/2014 tarihli raporu, 03.08.2012 tarihli cinsel muayene raporundan ibarettir.

IV. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirdiği sırada cebir kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, verilen cezada 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2013/173 Esas, 2015/51 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinden görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.