YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1318
KARAR NO : 2023/2809
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık … ve … hakkında katılan sanık …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
Katılan sanık … müdafiinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini katılan sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılmışsa da söz konusu kararların Dairemizin 08.09.2021 tarihli 2020/4960 Esas, 2021/11938 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşıldığından, katılan sanık … müdafiinin bu suçlara yönelik katılan sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Sanık … ve katılan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2015/421 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
b. Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2015/421 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararının sanık … müdafii ve katılan sanık … müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli ve 2020/4960 Esas, 2021/11938 Karar sayılı kararı ile “uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/342 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
b. Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter şüphe bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Katılan sanık … müdafiinin temyiz isteği; katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, kendisine yönelik kasten yaralama suçu bakımından verilen cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’in bayan arkadaşı katılan …’ın kızı … ile katılan sanık …’ın bir dönem evli oldukları ve boşandıkları, olay tarihinden önce katılan sanık …’ın sanık …’in dükkanının yanına dükkan açtığı ve inceleme dışı sanık … ile birlikte çalıştıkları, olay günü taraflar arasında tartışma çıktığı, sanık …’in katılan sanık …’a yumruk atarak yaraladığı, bu durumu gören inceleme dışı sanık …’ın dükkandan gelerek sanık …’i kollarından tuttuğu, katılan sanık …’ın da sanık …’e bıçakla saldırdığı, katılan … ve kızı …’in bu durumu görerek katılan sanık …’ın eylemlerine engel olmaya çalıştıkları sırada katılan sanık …’ın katılan …’a eliyle vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık … ve katılan sanık … aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.
3. Katılan … soruşturma aşamasında alınan beyanında katılan sanık …’ın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.
4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü olan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
5. Katılan … ve katılan sanık … hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmalarının yaşamlarını tehlikeye sokmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
6. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.09.2021 tarihli ve 2020/4960 Esas, 2021/11938 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiş, taraflar hakkında uzlaştırma prosedürü uygulanmış ancak tarafların uzlaşamadıkları bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında bulunan tanık beyanları ile uyumlu katılan … ve katılan sanık …’ın beyanları ve adli muayene raporları dikkate alındığında eylemlerin sanık … ve katılan sanık … tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılan sanık …’ın sanık …’in eylemi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığında
meydana gelen zararın ağırlığı ve orantılılık ilkesi göz önüne alınarak sanık … hakkında katılan sanık …’a yönelik kasten yaralama suçunda temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık … müdafii ve katılan sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
1. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden
Sanıklar … ve … hakkında katılan sanık …’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin Dairemizin 08.09.2021 tarihli 2020/4960 Esas, 2021/11938 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşıldığından katılan sanık … müdafiinin bu hükümlere yönelik katılan sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Kasten Yaralama Suçları Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/342 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararında sanık … ve katılan sanık … müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … ve katılan sanık … müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.