YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12447
KARAR NO : 2023/2810
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2018 tarihli ve 2017/660 Esas, 2018/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2018 tarihli ve 2017/660 Esas, 2018/209 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2018/4761 Esas, 2021/12947 Karar sayılı kararı ile “hükmün gerekçe içermemesi ve uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapılmaması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanın bir dönem aynı taksi durağında birlikte çalıştıkları, olay günü sanığın katılana ait taksiye bindiği bir süre sonra aralarında taksi ücreti konusunda anlaşmazlık çıktığı tarafların birbirlerini darp ettikleri anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Katılan sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmiştir.
4. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır.
5. Sanık hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır.
6. Uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
7. Mahkemece Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2018/4761 Esas, 2021/12947 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın aşamalardaki beyanı ile uyumlu adli muayene raporu karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması, bu hususunda mahkemece değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.