YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7773
KARAR NO : 2023/2868
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sorgusunda bildirdiği ve daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 35 inci maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu tespit edilmiştir.
Ancak;
Sanığın Silivri 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 29.06.2017 tarihli dilekçesiyle uzlaşma talebinde bulunduğu, 05.07.2017 tarihli ek kararla dosyanın daha evvel uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve uzlaşmanın sağlanamadığının belirtilmesi nedeniyle sanığın talebinin reddine karar verildiği, sanığın 17.07.2017 tarihli dilekçesinin temyiz talebi niteliğinde olmayıp 05.07.2017 tarihli ek karara yönelik itiraz niteliğinde olduğu, nitekim Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.07.2017 tarihli ve 2017/762 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddedildiği, sanığın 20.10.2017 tarihli dilekçesiyle gerekçeli kararın kendisine gönderilmesini talep etmesi üzerine 25.10.2017 tarihinde gerekçeli kararın sanığa kalmakta olduğu cezaevi aracılığıyla tebliğ edildiğinin dava dosyası ve UYAP ortamında yapılan inceleme sonucu tespit edilmesi karşısında, 7201 sayılı Kanun’un 32 nci maddesindeki “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.” hükmü uyarınca, sanığın en geç 25.10.2017 tarihinde öğrendiği hükme yönelik, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 06.11.2017 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu ve hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak , oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.