YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/7992
KARAR NO : 2010/1130
KARAR TARİHİ : 24.02.2010

Kastın aşılması suretiyle …’ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık …’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KASTAMONU) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.05.2009 gün ve 68/118 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1- Mahkemesince 13.05.2009 tarihli oturumda uyulmasına karar verilen Dairemizin 25.02.2009 günlü 2008/8247 esas sayılı bozma ilamında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiği belirtildiğine göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nun olaya ilişkin tüm hükümlerinin uygulanarak sonuçlarının karşılaştırılması sırasında, dava konusu olayda 765 sayılı TCK’nun 452/1 maddesinin, 448 maddesi yollamasıyla uygulandığı ve Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda, 765 sayılı TCK’nun 452/1 maddesinin 449 ve 450. maddeleri ile yapılan yollamalarında verilecek ceza miktarlarını dahi geçecek şekilde artırıma gidilemeyeceği dikkate alınarak, 5237 Sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK’nun olayla ilgili tüm hükümleri Yargıtay denetimine imkan verecek açıklıkta uygulanıp, sonuçları birbirleriyle karşılaştırılarak lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi;
2- Dairemizin 2004/866 esas sayılı 25.11.2004 günlü bozma ilamına konu 13.05.2003 tarihli uygulamada sanık hakkında hükmolunan “8 yıl hapis cezası” miktarının, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanık yönünden CMUK’nun 326/son maddesi kapsamında kazanılmış hak oluşturduğunun düşünülmemesi;
3- Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca mahkumiyet kararı verildiğine göre, adli sicil kaydına esas erteli mahkumiyetlerinin 765 sayılı TCK’nun 95 maddesi uyarınca aynen infazına karar verilemeyeceğinin göz ardı edilmesi;
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; 24.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.