YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7390
KARAR NO : 2023/2256
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2013/100 Esas, 2014/172 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci
maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2013/100 Esas, 2014/172 Karar sayılı kararının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2017/95 Esas, 2021/2649 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 58. maddesiyle yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde “Cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması halinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasına” hükmedileceğinin kabul edilmesi karşısında, anılan düzenlemenin lehe olduğu gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/285 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 5 inci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın tüm aşamalarda pişman olduğunu ifade etmesine rağmen teşdiden ceza verilmesinin ve bozmadan önce yapılmasına karşın takdiri indirim yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’in olay günü eve yürümekte olan katılan …’ü takip ettiği, katılana yaklaşıp eliyle katılanın kalçalarına dokunmak suretiyle katılana yönelik cinsel saldırıda bulunarak olay yerinden kaçtığı, katılana yaptırılan teşhiste sanığı kesin olarak teşhis ettiği ve şikayetçi olduğu, böylece sanığın olay günü katılanın kalçasını sıkma şeklinde gerçekleştirdiği ani ve kesintili eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı tespit edilmiştir. 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince suçun işlendiği yer, sanığın suç kastının yoğunluğu dikkate alındığında takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına, sanığın sabıkalı oluşu ile ileride suç işlemekten çekineceği yönünde kanaate varılamadığından hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/285 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.