Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/15305 E. 2023/1718 K. 27.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15305
KARAR NO : 2023/1718
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ / LAR : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM / LER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/231 Esas, 2019/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu’nun 415 inci

maddesinin ikinci cümlesi, 80, 55 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının açıklanmasına ve 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 765 sayılı Kanunun 102 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 104 üncü maddenin ikinci fıkrasının son cümlesine göre 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suç tarihi olan 25.09.2004 tarihi ile temyiz inceleme günü arasında durma süresi de nazara alındığında bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/231 Esas, 2019/325 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.03.2023 tarihinde karar verildi.