YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/4
KARAR NO : 2010/1674
KARAR TARİHİ : 22.03.2010

Adam Öldürmek ve gasp suçlarından sanık … hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 148, 49/1,62,53/1.maddeleri gereğince hükümlülüğüne, öldürmekten uyarlamaya yer olmadığına dair (KADIKÖY) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/1/2007 gün ve 260/348 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/7. maddesi delaletiyle 452/1, 59.maddeleri uyarınca kurulup, kesinleşen hükümle ilgili olarak; sanık ve arkadaşlarının yağma suçunu işledikleri sırada maktülün kafasını yere çaparak öldüğü, maktüldeki yaralanmanın yağma suçunun cebir ve şiddet unsuru olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, sanık hakkında öldürme suçundan ayrıca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş ise de; maktülün sanığın eylemi sonucu künt kafa travması ve kafa içi kanama ve buna bağlı komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 149/2. madde hükmü uyarınca kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 Sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.
2-Hükümlü müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, hükümlü hakkında yağma suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Hükümlü … hakkında 765 Sayılı TCK.nun 495/1, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle
kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması yasa gereği zorunlu olarak yapıldığından, hükümlünün yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki “125.30 YTL. yargılama giderinin sanıktan alınmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.