YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13104
KARAR NO : 2023/2404
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2019/215 Esas, 2019/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.
3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/405 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/14716 Esas, 2022/1188 Karar sayılı ilamıyla;
”Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı kurulan hükümde “fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi tatbik edilmesine rağmen kabul edilen bu gerekçeyle çelişki oluşturacak şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde aynı maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/531 Esas, 2022/764 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Maktul öldüğü için toplanamayan deliller sebebiyle sanığın suçlu duruma geldiği, suça iştirak etmediği, dosyada bulunan fotoğrafların ne zaman ve ne şekilde çekildiğinin belli olmadığı, fotoğrafları çekenin de sanık olmadığı, mağdurun ifadeleri dışında dosyada delil bulunmadığı, verilen cezanın fahiş olduğu, mağdurun eylemlerini kasti gerçekleştirdiği, gece sularında yüksek ses olsa komşulardan şikayet alınacağı, bu sebeple yüksek müzik sesinden sesimi duyuramadım beyanının yalan olduğu, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanık eylemleri gerçekleştirse dahi mağdurun bağlandığını ya da zorlandığını gösterir darp izi bulunmadığı, mağdurun evde zorla hapsolduğuna dair delil olmadığı ve alkol sebebiyle cam kırarak çıkmış olabileceği, sanığın alkol aldığı ve olay günün hatırlamadığı, mağdurun da alkol aldığı, eylemlere rızası olup olmadığının değerlendirilmediği, kabul etmemekle birlikte cinsel saldırı eylemi ile sınırlı olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmayacağı, sanığın iştirak iradesiyle hareket ettiği ya da iştirak yönünde kanaat gelişmesine sebep olabilecek bir delil bulunmadığı, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Maktulün olayın gerçekleştiği üç katlı binanın birinci katında ailesi ile birlikte kaldığı ve bu binanın maktulün çalıştığı çiftlik içerisinde bulunduğu, sanığın maktulün amcasının oğlu olduğu ve mağdur ile başka bir yerde birlikte kaldıkları, olay günü maktulün eşini ve çocuklarını bir tanıdıklarının yanına götürüp bıraktığı ve sanık ile irtibata geçerek kendi evine çağırdığı, sanığın da mağduru birlikte gitmeye ikna ettiği ve bu şekilde maktul ile buluşmak üzere sanayiye gittikleri, akşam saatlerinde maktulün arabası ile sanık ve mağduru alıp evine getirdiği, maktulün bir ara evden çıkarak dışarıdan şarap ve kuru yemiş getirdiği, daha sonra hep birlikte yemek yapıp birlikte yedikleri ve maktulün getirdiği şarabı içtikleri, gece saatlerine doğru maktul ile sanık ve mağdurun aynı odada bulunan ayrı yataklarda yatmak üzere hazırlık yaptıkları, yatmaya hazırlanan mağdurun yanına gelen maktulün mağduru kucaklamaya çalıştığı ancak mağdurun karşı koyduğu, bunun üzerine sanığın mağduru tutarak hareket etmesini engellemeye çalıştığı ve maktul ile birlikte mağdurun üzerini çıkartıp ayağını ve ellerini bağladıktan sonra sırasıyla katılan mağdura anal yoldan tecavüz ettikleri, katılan mağdurun sanık tarafından tecavüze uğradığı sırasında maktul tarafından cep telefonu ile fotoğraf ve kamera kaydına alındığı, gece saat 24:00 sıralarında başlayan tecavüzün ilerleyen saatlere kadar devam ettiği, mağdurun Mahkemece kabul gören ifadesinden anlaşıldığı üzere mağdurun karşı koyarak bağırdığı ancak müzik sesini yüksek açan maktul ile sanığın mağdurun bağırma sesinin başkaları tarafından duyulmasını engelledikleri, bir süre mağdura bu şekilde tecavüz ettikten sonra maktulün banyoya girdiği, mağdurun ise evin mutfak kısmına geçtiği, mağdurun peşinden sanığın geldiği ve mağdur ile yeniden cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği, bunu istemeyen mağdurun ellerinden kurtulmak için maktulün de banyoda olmasını fırsat bilerek mutfak tezgahında bulunun ekmek bıçağını eline alarak sanığın sırtına bir kez sapladığı, sesler üzerine maktulün banyodan çıktığı ve mağdura yöneldiği, mağdurun da elindeki bıçağı bu defa maktule doğru savurduğu ve maktulü bıçakladığı, sonrasında boş olan odaya kaçtığı ve odanın kapısını arkadan kapattığı ve odanın penceresine doğru hızla koşarak kendini pencereden atarak pencerenin camını kırmak suretiyle kendisini dışarı attığı ve bu şekilde ellerinden kurtulduğu, cam kırılma sesini duyan çiftlik evinin üst katında oturan tanık Necati’nin haber vermesi üzerine olay yerine çağrılan 112 acil servisi görevlileri tarafından sanık ve mağdura müdahalede bulunulduğu mahkemece kabul edilerek sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. (Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ilişkin hüküm daha önce kesinleşmiştir)
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/531 Esas, 2022/764 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile
sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.