YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/10289
KARAR NO : 2010/920
KARAR TARİHİ : 17.02.2010
…’ı kasten öldürmeye teşebbüsten, …’u da olası kastla yaralamaktan sanıklar …, … ile …’nin yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (…) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2008 gün ve 12/326 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanıklar İsmail, … ve …’in mağdur …’e yönelik eylemleri nedeniyle hükmedilen cezanın tür ve miktarı nazara alınarak kesin olduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar İsmail, … ve …’in mağdur …’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, sanık … yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, İsmail, … ve … yönünden takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar İsmail ve … müdafiinin sübuta, tahrikin ağır boyutta olduğuna, sanık … müdafiinin sübuta, husumetin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
a) Sanık …’in kasten mağdur …’ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b) Sanıklar … ve … yönünden ;
Aralarında alacak borç ilişkisi bulunan sanık … ile mağdur … arasında zaman içerisinde çeşitli tartışmalar ve darp olaylarının yaşandığı, olay günü sanıkların …’in kullandığı araç ile Rıdvan’ın gittiği bara gittikleri, İsmail’in barın içine girerek Rıdvan’ın orada olduğundan … olduktan sonra
bardan çıktığı, sanıkların, mağdurun dışarı çıkmasını araç içerisinde bekledikleri, …’ın aracın sağ ön koltuğunda, İsmail’in ise aracın sağ arka koltuğunda oturduğu, mağdurun bardan dışarı çıkması üzerine İsmail’in araçtan inmeden tüfek ile ateş ettiği, yapılan atışlar sonucunda …ile onun 2 metre uzağında duran Adil’in yaralandıkları olayda, sanıklar … ve …’in suçun işlenmesine yardımcı fail olarak katıldıkları anlaşılmakla, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 39, 29, 62. Maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmekle, sanık … ve … müdafilerinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), bozma nedeni ve tutuklulukta kaldığı süre nazara alınarak sanık … müdafiinin tahliye talebinin kabulü ile sanık …’ün TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değil ise salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 17.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.