YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/5536
KARAR NO : 2023/5914
KARAR TARİHİ : 25.05.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/160 E., 2023/603 K.
KARAR : Esastan Red
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/5 E., 2022/127 K.
Taraflar arasındaki sürekli işgöremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, tefrik edilen eldeki davada davalı Gün İnşaat şirketinin işçisi olarak işveren şirkete ait … plaka sayılı servis aracında bulunan müvekkili …’un hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, iş kazasından kaynaklanan maddi-manevi zararlarının tazmini için açılan davada sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp Kurumunca %38,2 olarak tespit edildiğini, sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenen bu orana göre güncellenerek bağlanması için davalı Kuruma yapılan başvurunun reddi üzerine müvekkilinin sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı işveren vekili, davacıların 27.11.2007 tarihinde müvekkil şirkete ait … plakalı araç ile trafik kazası geçirdiklerini, kaza neticesinde … 4. İş Mahkemesinin 2018/23 Esas sayılı dosyası ile açılan davada davacının sürekli iş göremezlik oranının tespit edildiğini, davacı …’un iş kazası geliri aldığını, bunun haricinde müvekkili şirkete ait işyerinde çalışmaya devam ettiğini, sürekli iş göremezliğin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı Kurum vekili, davacı …’un başvurusu üzerine Kurum sağlık kurulu tarafından çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının %25,2 olduğunun tespiti üzerine iş kazası sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, Kurumca yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “…Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından, itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulu’ndan alınacak raporla bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.
Sosyal Güvenlik Kurulu Başkanlığı … Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından 30.07.2013 tarih ve 015147 sayılı Sağlık Kurulu Kararında …’un E cetveline göre %25,2 oranında sürekli iş göremezlik derecesinin belirlendiği belirtilmiştir.
Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 26.02.2016 tarih ve 16/3241 karar sayılı raporunda …’un maluliyetinin %25,2 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği anlaşıldı.
… 4.İş Mahkemesinin 2018/23 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde,
Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 31.07.2017 tarih ve 15817 – B sayılı raporunda …’un E cetveline göre %38,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı belirtilmiştir.
Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 28.11.2019 tarih ve 2132 karar sayılı raporunda …’un E cetveline(yaşına) göre %38,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı belirtilmiştir.
Bu durumda; davacının, davalı şirkete ait işyerine ait araç ile 27.11.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sosyal güvenlik kurumu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranının taraflar yönünden bağlayıcılığı bulunmadığından açılan dava nedeniyle Adli Tıp 2.Üst Kurulundan alınan raporlarda belirlenen sürekli iş göremezlik oranlarının dosya kapsamına ve olayın oluşumuna uygun olduğundan davacının sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp 2.Üst Kurulu tarafından belirtildiği şekilde tespitine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile “…1-Davanın kabulü ile ATK 2.Üst Kurulu 28.11.2019 tarih ve 2132 karar sayılı raporu ile tespit edildiği şekli ile davacı …’un meslekte kazanma güç kaybı oranının E cetveline göre %38,2 olduğunun tespitine, …” karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B.İstinaf Sebepleri
Davalı Kurum vekili, davacı …’un müvekkili kuruma maluliyet aylığı bağlanması için müracaatta bulunduğu, bunun üzerine Sağlık Kurulu tarafından 30.07.2013 tarihli ve 015147 sayılı kararında davacının çalışma gücünün kayıp oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde % 25,2 olarak tespit edildiğini, davaya konu Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Davalı Gün İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının geçirdiği iş kazası sonucu %38,2 oranındaki iş göremezlik oranının gerçeği yansıtmadığını, halen çalışarak günlük yaşantısına normal bir şekilde devam edebildiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, “…davacı …’un, davalı şirkette çalışırken 27.11.2007 tarihinde geçirdikleri trafik iş kazasına ilişkin olarak, sürekli iş göremezlik oranlarının tespitine ilişkin raporlar arasındaki çelişki nedeni ile kanuni prosedür takip edilerek Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst kurulundan usulüne uygun şekilde rapor alındığından davalıların bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır…” gerekçesi ile davalı … ve davalı Gün İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, 27.11.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu davacının sürekli iş göremezlik oranının davalı Kurumun tespit ettiği orandan daha yüksek olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile, 5510 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.