Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/11345 E. 2023/18703 K. 22.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11345
KARAR NO : 2023/18703
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 32. Asliye Ceza Mahkemesi’nin Kararı ile Sanık Hakkında
1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, hükümlerin hukuka ve yasaya aykırı olduğu ve resen tespit edilecek nedenlerle bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kırmızı ışıkta geçen sanığın polis memurları tarafından yakalandığında sinkaflı küfrettiği ve polis merkezine getirildiğinde tutanak düzenlenirken katılana yönelik “Senin katilin ben olacağım, sıkmazsam şerefsizim görürsün.” diye tehdit ettiği kabul edilerek sanığın hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Hakaret Suçu Yönünden,
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun’a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tutanak içeriği, tutanak tanıklarının beyanları ve CD inceleme tutanağından anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2.Temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulmamış ise de bu hususun sonuca etkili olmadığı,
3.Kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hakaret suçunun aleni olarak işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince cezada artırım yapılırken, 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı 6 ncı fıkrasına aykırı şekilde uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Tehdit Suçu Yönünden,
1.Sanığın, kırmızı ışıkta geçtiğinin belirlenmesi üzerine polis memurları tarafından durdurulup götürüldüğü polis merkezinde hakkında işlem yapılırken katılanı tehdit etmesi şeklindeki eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden tehdit suçundan hüküm kurulması,
2.Kabule göre; tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi yerine aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde belirtilen nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün üçüncü paragrafına “takdiren” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Tehdit Suçu Yönünden,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2023 tarihinde karar verildi.