Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/9840 E. 2023/18648 K. 22.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9840
KARAR NO : 2023/18648
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve adı geçen Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca verilen cezanın ertelenmesine, 3 yıl süreyle denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği yakın komşuları olan tanıkların olayı doğrulamadığına ve katılanın tanıkların beyanlarının birbirleriyle çelişkili olduğuna, atılı suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde katılanın komşusu olan sanığın eşi H.İ. ile harman yerine fasülye serme meselesi yüzünden tartıştığı bu sırada sanığın harman yerine yakın olan evinin perceresine çıkarak kendisine “Ananı avradını sinkaf ederim.” şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece 59 yaşında olan katılanın bir kadın olarak kendisine karşı vukuu bulmamış ve kendi şeref ve saygınlığını rencide edecek bir sövme fiilini gerçekleştiğini söylemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilerek, tanık beyanlarına ve katılanın iddiasına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, tanıklar K.B. ve H.B.’nin katılanın iddiasını doğrulaması ve olay öncesinde katılanın sanığın eşi olan tanık H.İ. ile tartışması nedeniyle tanık H.İ.’nin de tarafsız olduğuna dair şüphe oluştuğuna ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemesi karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Tebliğname’nin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B- Diğer temyiz sebepleri yönünden;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Ancak, temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesine karşın, cezanın ertelenmesine karar verilirken yeterince gerekçe gösterilmeden denetim süresinin üst sınırdan tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinin ikinci maddesinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2023 tarihinde karar verildi.