YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/1559
KARAR NO : 2023/3532
KARAR TARİHİ : 18.05.2023

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan adi kira ve hasılat kiralarına dair ilamsız icra takibine karşı borçlunun süresi içerisinde yaptığı itiraz üzerine alacaklının icra mahkemesine başvurarak; borçlunun itirazının kaldırılması ile borçlu aleyhine asıl alacak üzerinden en az %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini ve borçlunun takip konusu taşınmazdan tahliyesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, istemin kabulü ile borçlunun itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine ve borçlunun taşınmazdan temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine hükmedildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmüştür.
İİK’nın 269/1. maddesi, “Takip adi kiralara veya hasılat kiralarına mütedair olur ve alacaklı da talep ederse ödeme emri, Borçlar Kanunu’nun 260 ve 288 inci maddelerinde yazılı ihtarı ve kanuni müddet geçtikten sonra icra mahkemesinden borçlunun kiralanan şeyden çıkarılması istenebileceği tebliğini ihtiva eder.” hükmünü haizdir.
Buna göre somut uyuşmazlığa konu icra müdürlüğünün takip dosyasının incelenmesinde; takip talebinde ve takip talebine uygun olarak düzenlenen ödeme emrinde tahliye talebinin bulunmadığı görülmüş olup, İlk Derece Mahkemesince, istemin kısmen kabul kısmen reddi ile alacaklının tahliye istemi yönünden başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin tümden kabulüne hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 15.12.2022 tarih ve 2022/2771 E. – 2022/3792 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Merzifon İcra Hukuk Mahkemesinin 19.7.2022 tarih ve 2022/50 E. – 2022/70 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde

ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de
Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.