YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15932
KARAR NO : 2023/1761
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.05.2014 tarihli ve 2014/4685 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında katılanın aracına kasten çarparak zarar verdiği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 53, 58 maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.
2…. 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/341 Esas, 2015/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.
3…. 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/341 Esas, 2015/48 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2020/24598 Esas, 2022/3569 Karar sayılı ilâmıyla;
“Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın mala zarar verme suçunu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma ilâmına uyan ilk derece mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçun suç tarihinin 05/05/2014 tarihi olduğu, sanığın esasa ilişkin savunmasının 15.09.2014 tarihli celsede alındığı, sonrasında Mahkememizce sanığın atılı eyleminden ötürü beraat kararı verildiği, ilgili kararın da Yargıtay 2. Ceza Dairesinin kararı ile kaldırıldığı, bu şekli ile yeniden başlanılan yargılamada savunmadan sonra zamanaşımı kesen ve durduran herhangi nedene rastlanmadığı, yani olağan zamanaşımı için tabii olduğu 8 (sekiz) yıllık sürenin, savunma tarihi itibariyle hesaplandığında 15/09/2022 tarihinde dolduğu belirtilerek, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e-6 maddesi gereğince ve bu doğrultuda 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca zikredilen suç açısından açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Sanığın olay tarihinde katılan aracına kasten çarpma şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 151/1 maddesinde belirtilen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 15.09.2014 olan sorgu tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/759 Karar sayılı kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.