YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1284
KARAR NO : 2023/5571
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/398 E., 2020/70 K.
SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tire Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.06.2012 tarihli iddianamesi ile başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Yargıtay 8 Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün eksik ceza tayin edilmesi bozulmasına karar verilmiştir.
4.Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın hırsızlık suçundan yakalandığı sırada, görevlilere mağdura ait kimlik bilgilerini beyan ettiği, parmak izi incelemesi üzerine gerçek kimlik bilgilerinin tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eyleminin başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 268 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, sanığın gerçek kimlik bilgilerinin tespit edildiği tarih olan 25.04.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.