YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9506
KARAR NO : 2023/1716
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/928 E., 2016/677 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ile sanık … müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli ve 2015/44191 Esas, 2015/38103 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 63, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2015/928 Esas, 2016/677 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … ve müdafiinin temyiz istekleri; sanığın beraatine karar verilmesine lehe hükümler ve cezanın ertelenmesine karar verilmesine,
Sanık …’nın temyiz isteminin, sanık …’in amcasının oğlu …’ın adını vermediğine, kendisine iftira attığına, atılı suçla alakası olmadığına,
ilişkindir .
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mahkemece, şikâyetçi Emin Kastarlı’nın Gazi Üniversitesi Rektörlük binasındaki onarımla ilgili taşeron olarak faaliyet gösterdiği, inşaat alanında her iki sanık tarafından 21.10.2015 tarihindeki ilk gidişlerinde çuval içinde hiltinin çalındığının kamera kayıtlarıyla tespit edildiği, daha sonra sanıkların aynı inşaat alanına 25.10.2015 tarihinde tekrar gittikleri, daha önceki hırsızlık eylemlerinden dolayı durumlarından şüphelenen işçilerin konuyu şikâyetçiye bildirip şikâyetçinin sanıkların yanına geldikleri önceki hırsızlık nedeniyle şikâyetçi ve çalışanların sanık …’i yakaladığı Kazım’ın olay yerinden kaçtığı, anlaşılmakla, sanıkların bu şekilde inşaat alanından hilti çaldıkları kabul edilmiştir.
2. Sanık … üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.
IV. GEREKÇE
Her ne kadar sanık … üzerine atılı suçu kabul etmemiş ise de; sanık …’in atılı suçu Kazım ile beraber yaptıklarını, inşaat alanına girip hilti çalıp sattıklarını, ikinci defa gittiklerinde yakalandıklarını ikrar etmesi, tanık …’ın beyanında, sanık … ve yanındaki kişi bir hafta sonra tekrar geldiklerini, her ikisini de teşhis ettiğini, ilk gelen kişilerle aynı kişiler olduğunu belirtmesi karşısında, sanıkların eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile haklarında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamış, sanıklar ile sanık … hakkında hukuka ve hakkaniyete aykırı, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin itirazları yerinde görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Sanıklar hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 2 yıl 6 ay hapis cezası olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme ve 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ile sanık … müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2015/928 Esas, 2016/677 Karar sayılı kararında sanıklar ile sanık … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ile sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.