YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14542
KARAR NO : 2013/16020
KARAR TARİHİ : 17.06.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6217 sayılı Yasanın 13. maddesi, ile 4902 sayılı Harçlar Yasasının (1) sayılı Tarifesinin “Mahkeme Harçları” bölümünün, “IV.Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmının, tüm fıkralarıyla değiştirilip, b fıkrası ile Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularından da harç alınması hükme bağlanmış ve Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı kararı ile bu hüküm iptal edilerek kararı Resmi Gazetede yayımlandığı 28.12.2011 tarihinden altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmişse de Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçesini Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Adil Yargılanma Hakkı kapsamında değerlendiği,mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden birisi olan, “ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde, anılan hususun Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeleri ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiği gözetilerek, temyiz isteminde bulunduğu tarihte cezaevinde hükümlü olup 06.09.2011 tarihli tutanak ile temyiz harcını ödeyecek ekonomik gücü olmadığını bildiren sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından, sanığın temyiz isteminin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasında aynı Yasanın 143/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 2 yıl 4 ay yerine, 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması, hükmün devamında sonuç cezanın belirlenmesinde 2 yıl 4 ay hapis cezasının esas alınmış olması sebebiyle, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yakınanın 02.02.2007 tarihli kolluk ve 28.06.2011 tarihli duruşmadaki ifadelerinde olayın saat 24.00 ila 07.30 saatleri arasında meydana geldiğini belirtmesi, suç tarihinde güneşin 07.11’de doğması nedeniyle TCK’nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 06.11’de sona erdiği gözetildiğinde; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.