YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28456
KARAR NO : 2013/20020
KARAR TARİHİ : 10.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma, sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
1-Sanık …’un aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçları işlemediğini belirtmesi karşısında; diğer sanık …’ın suç atması dışında yüklenen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını bu sanığın da işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-Sanık …’ın, işyerine diğer sanık … ile birlikte girdiklerine ilişkin ifadesinin sanık … tarafından kabul edilmemesi ve birlikte girdiklerine ilişkin başkaca delil bulunmaması karşısında; sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,
3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki

hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanık …’ın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hüküm yönünden, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın müdahilin zararlarını gidermediği anlaşılmakla sanık hakkında 5271 sayılı yasanın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.