Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2022/5982 E. 2023/7226 K. 22.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/5982
KARAR NO : 2023/7226
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/569 E., 2022/681 K.
KARAR : Esastan Ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 5. İş Mahkemesi
SAYISI : 2016/32 E., 2020/93 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA
1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 20.06.2012 tarihinden itibaren davalı iş yerinde kaporta teknisyeni olarka çalışmaya başladığını ve bu çalışması iş akdinin sona erdirildiği 31.07.2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, müvekkilinin en son net maaşının AGİ dahil 1.390,00 TL olup, ayrıca işyerinde yemek ve servsi ile razaman bayramında 80,00 TL tutarında bayram harçlığı verildiğini; müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken 30.01.2013 tarihinde saat 09;40 civarında geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sağ gözünden yaralandığını, kazanın davacının davalı işyerinde tamir için bulunan Doblo Model kapalı kasa bir aracın kapısını açmaya çalıştığı sırada metal bir çubuğun sağ gözüne çarpması sonucu gerçekleştiğini, meyadna gelen bu iş kazasında müvekkilinin %14 oranında malul kaldığını, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL maddi tazminatın iş kazasının olduğu 30.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Birleşen … 2. İş Mahkemesi’nin 2019/159 esas sayılı dava dosyasında davacı vekili müvekkilinin 20.06.2012 tarihinden itibaren davalı işyerinde kaporta teknisyeni olarka çalışmaya başladığını ve bu çalışması iş akdinin sona erdirildiği 31.07.2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, müvekkilinin en son net maaşının AGİ daihl 1.390,00 TL olup, ayrıca işyerinde yemek ve servis ile razaman bayramında 80,00 TL tutarında bayram harçlığı verildiğini; müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken 30.01.2013 tarihinde saat 09;40 civarında geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sağ gözünden yaralandığını, kazanın davacının davalı işyerinde tamir için bulunan Doblo Model kapalı kasa bir aracın kapısını açmaya çalıştığı sırada metal bir çubuğun sağ gözüne çarpması sonucu gerçekleştiğini, meyadna gelen bu iş kazasında müvekkilinin %14 oranında malul kaldığını, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 25.000,00 TL manevi tazminatın iş kazasının olduğu 30.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu iş kazasının oluşunda davacı işçinin kusurunun bulunduğunu, işverenin iş yerinde işçi sağlığı ve güvenliğinin gerektirdiği tüm önlemleri aldığını, tüm çalışanlarına iş güvenliği malzemelerini (iş durumuna göre gözlük, maski, eldiven, kaynak siperi, baret, çelik burunlu ayakkabı, kaynak önlüğü v.s.) verildiğini, ücretinin net 1.325,00 TL +73,40 TL AGİ şeklinde olduğundan bahisle davacının maluliyet oranın yeniden belirlenerek haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilerek yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk derece mahkemesi kararında özetle; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiğini, kararın kabulüne ilişkin kısmına karşı süresi içerisinde istinaf yoluna başvurduklarını belirterek, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili istinaf gerekçeleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava maddi ve manevi tazminat tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun’un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun’un 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun’un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.