Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2023/4979 E. 2023/7471 K. 14.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4979
KARAR NO : 2023/7471
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1975 Esas, 2020/513 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.01.2022 tarihli ve 2019/1975 Esas, 2020/513 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2016 tarihli ve 2016/555 Soruşturma, 2016/245 Esas, 2016/28 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
2…. 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/153 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereği yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için son soruşturmanın Antalya Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3.Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2016/213 Esas, 2019/258 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
4.Sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2019/1975 Esas, 2020/513 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği istinaf başvurusunun esastan reddine hükmolunmuştur.
5.Sanığın 13.01.2022 havale tarihli temyiz dilekçesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2019/1975 Esas, 2020/513 sayılı ek Kararı ile temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince süreden reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 25.01.2022 tarihli temyiz dilekçesinde, sanığın cezaevinde bulunduğu süre içinde 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59 uncu maddesine eklenen yeni düzenlemeyi cezaevinin olumsuz koşulları nedeniyle sonradan öğrendiğini, 15 günlük temyiz süresinin öğrenme tarihinden itibaren geçerli olması gerektiğini, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının, savunma hakkının usulsüzce kısıtlanarak, eksik incelemeyle ve yeterli araştırma da yapılmadan verildiğini bildirerek kararın bozulmasını talep etmiştir.
III. GEREKÇE
7343 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Kanun’a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24 üncü madde ile anılan Kanun’un 59 uncu maddesinin 5 inci fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı ancak sanığın anılan geçici maddeye istinaden 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 13.01.2022 tarihli dilekçeyle hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2019/1975 Esas, 2020/513 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.06.2023 tarihinde karar verildi.