YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12520
KARAR NO : 2023/7238
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/149 Esas, 2020/1332 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER: A) İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2018/441 Esas, 2019/497 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,
B) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/149 Esas, 2020/1332 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 26.06.2018 tarihli ve 2018/67004 Soruşturma, 2018/22558 Esas, 2018/3311 numaralı İddianameyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
2. … 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/398 Esas, 2018/481 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın İstanbul Ağır Ceza Mahkemesinde açılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2018/441 Esas, 2019/497 sayılı Kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.
4. Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/149 Esas, 2020/1332 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin 09.11.2020 havale tarihli temyiz dilekçesi; sanığın açmış olduğu ilk boşanma davasında verilen karar kesinleşmeden aynı sebeplerle ikinci davayı açarak ve katılan aleyhine başlatılan icra takibinde ödeme emrine itiraz etmeyerek takibin kesinleşmesi nedeniyle katılanı zarara uğrattığından bahisle verilen kararın bozulması ve sanığın cezalandırılması hususlarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın, katılanın talebi üzerine yeni bir boşanma davası açması ile ilama dayanılarak başlatılan icra takibine itiraz etmemesi şeklindeki eylemlerinin katılanın herhangi bir zararına yol açmadığı ve böylece sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine,
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesinin kararı usul ve yasaya uygun olduğu ve herhangi bir hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

IV. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/149 Esas, 2020/1332 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.06.2023 tarihinde karar verildi.