YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19211
KARAR NO : 2013/29840
KARAR TARİHİ : 16.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Sanığın, “lehe olan hükümlerin uygulanması” isteminin bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanma olasılığının açıkça değerlendirilmemesinde eksik olarak görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca belirlenmiş adli para cezasında, aynı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapıldığı halde, artırım oranının ¼ olarak gösterilmesi,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız

T.C. -2-
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “şartları bulunmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.