YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9209
KARAR NO : 2023/18540
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.000 TL adlî para cezası ile tehdit suçundan neticeten hükmolunan 500 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu,

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/1136 Esas, 2015/1424 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,
1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
3. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine,
Karar verilmiştir.
4. Tebliğname’de, hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. … Havalimanı yolcu katı ortak giriş kontrol noktasındaki kapı dedektöründen geçen sanığın, sinyal vermesi üzerine özel güvenlik görevlisi olan katılan tarafından aranmak istendiği, ancak sanığın bu aramaya engel olduğu ve uyarılara rağmen içeri girmeye çalıştığı sırada taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın katılanın sol kolundan sıkı bir şekilde tutarak itmek suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve katılana yönelik “Ananı avradını sinkaf ederim, seni burada çalıştırmayacağım, seni buradan aldıracağım.” demek suretiyle de tehdit ve alenen hakarette bulunduğu Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunmasında, hakaret suçu yönünden tevilli ikrarda bulunmuştur. 3. Katılanın aşamalardaki anlatımları istikrarlıdır. 4. Olaya ilişkin kamera kayıtlarına dair 11.08.2015 tarihli görüntü izleme tutanağı dosya içerisinde bulunmaktadır. 5. Tanıklar H.Ç. ve G.G.’nin beyanları, görüntü izleme tutanağı ve katılanın anlatımlarıyla uyumlu niteliktedir. 6. Sanığa ait güncel nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dosya içerisine alınmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,
Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımlarının, 11.08.2015 tarihli görüntü izleme tutanağı ve tanıklar H. Ç. ve G. G.’nin beyanlarıyla desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın hakaret eyleminin sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunup, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun’un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve sair tehdit ile kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde adli para cezası tercih edilmesine rağmen, mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.