Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/11342 E. 2023/19064 K. 29.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11342
KARAR NO : 2023/19064
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama, tehdit, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.12.2013 Tarihli ve 2013/142 Esas, 2013/582 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında,
1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
2. Katılan …’a Karşı,
a. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca verilen 4 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
b.Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
c.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddeleri uyarınca verilen 4 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
3.Katılanlar …, …, …’e karşı
a.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddeleri uyarınca verilen 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
b.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
B.Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine … Asliye Ceza Mahkemesi 02.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen hükümlerin açıklanmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği süre tutum dilekçesi ile hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Alkollü olan sanığın aracıyla giderken arkasından sellektör yapan ve korna çalan katılan …’ın aracının önünde durduğu, eli ile orta parmağını kaldırarak katılan …’a hakaret ve öldürmekle tehdit ettiği, yakasından tutarak basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, olay yerinden geçen polis memurlarının müdahale ettikleri, sanığın katılan polis memurlarına kızarak sinkaflı küfrettiği ve katılan …’i basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralayarak görevi yaptırmamak için direndiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına dayanak alınan ilama konu mahkumiyet hükümlerinin 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit ve aynı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçlarına ilişkin olması ve 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı, bu nedenle de sanık hakkında sözü edilen hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hükümler yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkûm olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,
2.Hükmün açıklanmasına neden olan suçlar yönünden uzlaşma sağlanamaması halinde, hükümden sonra 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ile yine hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına ”aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmesi karşısında; sanık hakkında katılan …’a karşı işlediği tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.