YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28576
KARAR NO : 2013/17490
KARAR TARİHİ : 26.06.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklardan …’ ın yokluğunda verilen hükmü 13.08.2009 tarihinde temyiz ettiği ancak hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair evrakın temin edilememesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğ evrakının temin edilmesi için mahalli mahkemesine iade edildiği mahalli mahkemesince yapılan araştırma neticesinde sanığa kararın tebliği edildiğine dair evrakın temin edilemediğinin anlaşılması karşısında sanık lehine olarak sanık …’ın 13/08/2009 tarihinde hükmü öğrendiği kabul edilerek süresinde temyiz ettiği, sanıklardan …’e gerekçeli kararın tebliğ edilmesine rağmen yokluğunda verilen kararda Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri uyarınca hüküm fıkrasında temyiz başvurusunun ne şekilde yapılacağı ile mercii konusunda bir açıklama bulunulmadığının anlaşılması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mahalli mahkemesine iade edildiği mahalli mahkemesince Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bildirdiği hususlar belirtilerek sanığa hükmün tebliğ edildiği, sanık …’ in bir haftalık süre içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede
1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ;
Sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gereken hallerde konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşmaya tabi olmadığı nazara alındığında, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık …’in 03/02/2009 tarihli oturumda alınan savunmasında aynı yer cezaevinde başka suçtan tutuklu olduğunu bildirdiğinin anlaşılması karşısında UYAP kayıtlarına göre, sanığın 23/03/2009 tarihinde tahliye olduğu, dolayısıyla hükmün verildiği 09/06/2009 tarihli celsede cezaevinde bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
a) Sanıklar hakkında cezanın belirlenmesi sırasında TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak 143. maddenin, 35. maddeden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden,
b) Suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle cezanın artırılması sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nın 143.maddesi yerine 142.madde olarak gösterilmesi maddi hataya dayandığı, bu nedenle mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden,
c) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de; anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilebileceğinden,
d) Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkum olan sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken 13,50 TL yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, “sanıklar için ortak yapılan yargılama gideri olan 13,50 TL yargılama giderinin sanıkların her birinden 6,75 TL olmak suretiyle alınmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.