YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6067
KARAR NO : 2013/31149
KARAR TARİHİ : 25.12.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, kasten yaralama, cinsel taciz, 6136 sayılıKanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü :
I- Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanununa muhalefet ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik mağdur …’ın temyiz isteminin incelenmesinde;
Mağdur …’ın 10/05/2007 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında; sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından mağdurun temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık … hakkında hakaret, cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan ilamındaki adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “Sanığın tekerrüre esas … 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 15.12.2005 Tarih ve 2005/243 Esas,2005/701 Karar sayılı ilamı erteli mahkumiyetinin bulunduğu 765 Sayılı TCK.nun 95/2 maddesine karar tarihine göre 3 yıllık deneme süresi içinde söz konusu suçu 01.10.2006 tarihinde mükerrer olarak işlediği anlaşılmakla TCK nun 58/6-7 , 5275 sayılı kanunun 108/4,5 maddeleri gereğince sanığın mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,” ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III- Sanıklar …, … hakkında hakaret ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde;
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda müştekinin tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklara yüklenen hakaret ve cinsel taciz suçlarından doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; kayden sabıkasız olan sanıklar hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “suç sebebi ile katılanların oluşan zararlarını gidermedikleri anlaşılmakla” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
a-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK.nun 50/1-f. maddesine göre sanık hakkında ”mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, sanıkların gönüllü olup olmadığı sorulmadan haklarında tayin olunan hapis cezalarının yazılı şekilde ”3 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına” çevrilmesi,
b-5237 sayılı Kanun’un 50/5. maddesinde yer alan “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” hükmü karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezaları, gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaları seçenek yaptırıma çevrilen sanıklar hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.