YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11366
KARAR NO : 2023/4294
KARAR TARİHİ : 15.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/154 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin
birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/154 Esas, 2016/143 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 06.02.2020 tarihli ve 2019/19210 Esas, 2020/2292 Karar sayılı kararı ile,
“1) Adlî Tıp uygulamalarına ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; diş kırığının kemik kırığı olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezadan 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2) Oluşa, katılanın beyanına ve sanığın savunmasına göre; sanığın satın alarak katılana getirdiği ev eşyalarının parasını katılanın ödemek istememesinden dolayı yaralama eyleminin gerçekleştiği olayda, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/211 Esas, 2021/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, herhangi bir nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan arasında ikinci el ev eşyası alım satımı ile ilgili sorun bulunduğu, olay tarihinde sanığın katılanın oturduğu evin kapısına geldiği, aralarında çıkan tartışmada sanığın katılana yumrukla vurarak diş kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.
3. Yalova Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 02.03.2015 tarihli raporuna göre, katılanın, kafasına aldığı darp izine bağlı şişlikler, yüzünde kızarıklıklar, yumruk darbesine karşı ön üst dişinde kırılma, sağ alt bacak, sol üst bacakta moralılıklar mevcuttur.
4. 05.03.2015 tarihli adlî rapora göre, katılanın üst sol 1 no’lu dişin olmadığı tespit edilmiştir.
5. Katılan beyanı, adlî raporlar, kollukça tutulan tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/211 Esas, 2021/174 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.06.2023 tarihinde karar verildi.