YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10197
KARAR NO : 2023/19035
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyiz isteği; suçu işlemediğine, cezayı haketmediğine vesaire yönelik olduğu,
Sanık …’in temyiz isteği; suça karışmadığına, kararın bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu,
Sanık …’in temyiz isteği; haksız tahrik altında olduğuna, suçu işlemediğine, kendisini darp ettiklerine, beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanıklar … ve …’in duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmamaları karşısında, hükmün verildiği 15.12.2015 tarihli son oturumda Sesli veya Görüntülü Bilişim Sistemi yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulmaları sağlanıp, sonucuna göre her üç sanığın hukuki durumunun birlikte değerlendirilmesi ve yüzlerine karşı hükmün verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluklarında hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.