YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/12327
KARAR NO : 2023/2824
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
KARAR : Davanın kısmen kabulüne
Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın Kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davacı … İdaresi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1.3402 sayılı Kadastro Kanunu’na (3402 sayılı Kanun) 5831 sayılı Kanunun 8 inci maddesiyle eklenen Ek 4 üncü maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosu sırasında İstanbul ili, … ilçesi, … mahallesi 104 ada 2 parsel sayılı 146,48 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesine ”6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına Orman sınırları dışına çıkarılmıştır” ve ”işbu taşınmaz bahçe ve üzerindeki bina 2002 yılından beri Cemal evladı … ve … evladı …’ün müştereken fiilî kullanımındadır” şerhleri verilmiş ve 15.09.2010- 14.10.2010 tarihleri arasında askı ilana çıkarılmıştır.
2. Asıl dosya davacısı 27.09.2010 tarihli dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın 700 m² olması gerekirken 146 m² olarak yazıldığı iddiasıyla yanlışlığın düzeltilmesini talep etmiştir.
3. Birleştirilen dosya davacısı Orman İdaresi 13.10.2010 tarihli dilekçesinde, çekişmeli taşınmaz içinde bulunan binanın bir kısmının orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, binanın orman sınırları içinde kalan kısmının belirlenerek tutanağın beyanlar hanesinde bu hususun belirtme yapılması istemiyle dava açmıştır.
II. CEVAP
Davalılar cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2010/662 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kısmen kabulü ile çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde yazılı ”’işbu taşınmaz bahçe ve üzerindeki bina 2002 yılından beri Cemal evladı … ve … evladı …’ün müştereken fiili kullanımındadır” açıklamasının iptali ile yerine ”işbu taşınmaz bahçe ve üzerindeki binalar 1988 yılından beri … oğlu … ve Mehmet oğlu …’ün müştereken fiili kullanımındadır” açıklamasının yazılmasına, taşınmazın diğer hususlar yönünden tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, birleştirilen dosyanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı Orman İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve .2018/4732. Esas, 2019/144 Karar sayılı kararıyla “Her ne kadar mahkemece, davaya konu edilen taşınmaz üzerindeki binanın bir bölümünün tespit dışı alanda kaldığı, bu alanlara ilişkin davaların kadastro mahkemesinde görülemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ve Dairemizce de karar onanmış ise de; ulaşılan sonuç, dosya kapsamı ile usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Birleştirilen dosya davacısı Orman Yönetimi dava dilekçesinde, çekişmeli 2/B parseli üzerinde bulunan binanın bir kısmının orman sınırları içerisinde kaldığını belirterek, beyanlar hanesindeki şerhe bu hususun eklenmesini istemiştir. Birleştirilen davacı tarafça, tutanak düzenlenmeyen yer hakkında yeni bir şerh verilmesi istemi ile dava açılmadığı gibi, dava, orman sınırları içerisinde kalan taşınmazın mülkiyetine yönelik de değildir. Hal böyle olunca; mahkemece, dosyada yer alan bilirkişi raporları dikkate alınmak suretiyle binanın orman sınırları içerisinde kalan kısmı var ise bu kısım hakkında çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesine şerh verilmesi” gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “Orman İdaresinin davasının kısmen kabulüne, İstanbul ili, … İlçesi, … Mahallesi, 104 ada 2 parsel sayılı taşınmazın Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine ” 6831 Sayılı Kanun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmıştır.Taşınmaz bahçe ve üzerindeki binalar 1988 yılından beri … oğlu …’ün ve Mehmet oğlu …’ün müştereken fiili kullanımındadır. Taşınmaz üzerinde bulunan binanın bilirkişi …’un 18/04/2019 tarihli raporunda H harfi ile gösterilen 55,75 m2’lik kısmı orman sınırları içerisinde kalmaktadır.” açıklamasının yazılmasına,” karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı … İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı … İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda E ve D harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin de orman sınırları içerisinde kaldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kanun’un Ek 4 üncü maddesi
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı … idaresi vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,
7139 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
1086 sayılı Kanun’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 … içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.