Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/806 E. 2023/4150 K. 13.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/806
KARAR NO : 2023/4150
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında mağdur …’ye yönelik basit kasten yaralama suçundan, doğrudan hükmolunan kesin nitelikteki 3.000 TL Adli Para cezasına ilişkin Mahkemece verilen 19.01.2015 tarihli mahkumiyet hükmünün süresinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, anılan hükme yönelik Dairemizin 15.11.2018 ilamında da temyiz incelemesine tabi tutulmadığı halde, bozma sonrası kurulan mükerrer ve hukuki değerden yoksun hüküm açıklanan nedenlerle temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2015/10 Esas, 2015/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 51 … maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 3 ay süreyle denetim altına alınmasına karar verilmiştir.

2. Bu kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından (lehe) temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/1543 Esas, 2018/17572 Karar sayılı ilâmıyla;
“a)Denetim süresinde işlenen suç açısından uzlaşma hükmünün uygulanıp uygulanmadığının araştırılması,
b)Sanık çağrılmadan, savunması alınmadan, dosya üzerinden hükmün açıklanmasına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,
c)Hükmün aynen açıklanması gerekirken hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi,
d)Mağdurun kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması karşısında 5237 sayılı Kanunun 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması,
e)… süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmemesi..”
Nedenleriyle bozulmasına sanığın kazanılmış hakkının CMUK’un 326 son maddesi gereğince saklı tutulmasına karar verilmiştir.

3. Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2019/72 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi, suç işleme kastıyla hareket etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın sattığı evin parasını aldığı halde tapusunu mağdurların üzerine devretmemesi meselesinden çıkan tartışmada, sanığın sopayla vurarak mağdur …’ı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak … Adli Tıp Şubesince tanzim olunan 12.11.2008 tarihli rapor dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE
A.Tebliğname Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen ceza miktarı gözetilerek, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 … maddesinin dördüncü fıkrasının uyarınca asli zamanaşımı süresinin 15 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, suç tarihi ve zamanaşımını kesen en son neden ile dosyanın temyizen inceleme tarihi dikkate alındığında zamanaşımı sürelerinin henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın Sübuta İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, beyanları doğrulayan Adli Tıp raporuna göre sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının infaza ilişkin kazanılmış hakka konu ceza dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Kazanılmış Hak Yönünden
Sanık temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesi’nin 15.11.2018 tarihli ilamı ile bozulan Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2015/10 Esas, 2015/26 Karar sayılı hükmünde, sanığın neticeten “1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 3 ay süreyle denetim altına alınmasına” ile cezalandırılmasına karar verildiği; söz konusu kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından -sanık lehine- temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği halde; bozmadan sonra kurulan hükümde, sanığın “1 yıl 4 ay 7 gün hapis” cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle kazanılmış hakkın gözetilmemesi yönünden sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2019/72 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.