Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/9902 E. 2023/19000 K. 29.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9902
KARAR NO : 2023/19000
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, kasten yaralama, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı ve adı geçen Kanun’un 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında hükmedilen güvenlik tedbirinin ne olduğu ve ne koşullarda uygulanacağının belirlenmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay tarihinde mağdur … … ilçesi … Sokak üzerinde yürüdüğü sırada sevk ve idaresindeki aracı ile mağduru yaralamak amacıyla üzerine sürdüğü, mağdurun kendini sakınması üzerine yaralanmadığı, mağdurun kaçarak işyerine girdiği, sanığın mağdura “Hakkımda şikâyetçi olma yoksa biliyorum ben.” şeklinde tehditte bulunduğu, sanığın olay yerinde elinde bıçaklar ile beklediği sırada olaya müdahale etmek isteyen … İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memurları mağdurlar … Ş. ve … T.’ye elindeki bıçaklarla yaralamak amacıyla saldırdığı ve “Sizin karınızı sinkaf ederim.” şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece mağdur beyanları ve tutanağa göre suçları sabit görülmüş ancak akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonucunu algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun tespit edildiği belirtilerek hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, mağdurların aşamalarda değişmeyen istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu anlatımları, 12.02.2013 tarihli olay tutanağı karşısında suçların sübuta erdiğinin kabulü yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı Kanun’un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.
B. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden
1. 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesine göre akıl hastalığı nedeniyle, sanığın suç tarihinde işlediği fiiller ile ilgili olarak fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda yöntemince rapor alınması gerektiği gözetilmeden, dosya arasında bulunan ve suç tarihinden önce 14.04.2012 tarihinde işlediği görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle … Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 08.01.2013 tarihli rapora dayanılarak hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.
2. Kabule göre de, akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyetinin bulunmadığından bahisle 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanığın aynı Kanun’un 57 nci maddesi gereğince, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına ve yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.