YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17325
KARAR NO : 2023/19037
KARAR TARİHİ : 29.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan 5 ay hapis cezalarına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken yeniden değerlendirme sonucu açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezaları doğrudan ve kesin nitelikte 3.000 TL adli para cezası olarak açıklanmış ise de; uygulamanın doğru yapılması halinde hükümlerin temyiz yolu açık olacağı ve hükümlerin aleyhe temyiz edildiği anlaşılmakla sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bozma Öncesine İlişkin Hukuki Süreç
1. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2011 tarihli ve 2009/644 Esas, 2011/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sonucu … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/824 Karar sayılı kararı ile aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2011 tarihli ve 2009/644 Esas, 2011/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sonucu … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/824 Karar sayılı kararı ile aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,
3. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2011 tarihli ve 2009/644 Esas, 2011/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sonucu … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/824 Karar sayılı kararı ile aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,
4. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2011 tarihli ve 2009/644 Esas, 2011/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sonucu … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/824 Karar sayılı kararı ile aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,
5. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2011 tarihli ve 2009/644 Esas, 2011/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sonucu … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/824 Karar sayılı kararı ile aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Temyiz Aşaması
Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ve 2022/4606 Esas, 2020/8070 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün gerekçesiz bir şekilde açıklanması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma Sonrasına İlişkin Hukuki Süreç
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Yerel Mahkemece sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Yerel Mahkemece sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın 1 yıl 8 ay denetim süresi ile ertelenmesine,
4. Yerel Mahkemece sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın 1 yıl 8 ay denetim süresi ile ertelenmesine
5. Yerel Mahkemece sanık hakkında katılan … K.’ya yönelik 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği, katılan … K.’ya yönelik hakaret suçu işlendiği sabit iken sanığın beraatine karar verilmesine ve sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 51 ve 62 inci maddelerinin uygulanmaması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık … ile katılan …’un olay tarihinde boşanma aşamasında oldukları, olay günü sanığın müşterek çocuklarını görmek üzere katılan …’un ailesi olan diğer katılanlar ile birlikte yaşadığı ikamete, kardeşi olan yargılama dışı sanık M. Ö. ile birlikte gittiği, burada 21.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda katılanların birlikte ikamet ettiği konutun eklentisi niteliğinde olduğu tespit edilen müştemilatına, katılanlar … ve …’ın izni ve rızası olmaksızın girdiği, burada sanığın müşterek çocuklarını görmek istediği, katılan …’un ise karşı çıkarak sanıktan mahkeme kararı istediği, bunun üzerine sanığın katılan …’un bu isteğine sinirlenerek, olay tarihinde halen resmi nikahlı eşi olan katılan …’u elleri ile vurmak suretiyle darp ettiği, olay neticesinde katılan …’un basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı; ayrıca, katılan …’ın evden gitmesi amacıyla kendisini ittirmesi üzerine sanığın silahtan sayıldığına tereddüt bulunmayan tabancanın kabzası ile vurmak suretiyle katılan …’ı darp ettiği, olay neticesinde katılan …’ın da basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı Mahkemece kabul edilmiş; her ne kadar sanık … hakkında katılan …’a yönelik olay sırasında ”seni öldüreceğim, ananı bacını sinkaf ederim” ifadeleri kullanması sebebiyle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; sanığın katılana sarf etmiş olduğu ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde eylemin tehdit suçu kapsamında kaldığının anlaşıldığı, nitekim sanığın olay sırasında elinde bulunan tabancayı katılanlar … ve …’a yöneltmesi sebebiyle silahla tehdit suçundan … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/644 Esas ve 2011/53 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, neticeten sanığın eylemlerinin bir bütün halinde silahla tehdit suçu kapsamında kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Kasten Yaralama, Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Sair Sebepler Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı, bu kapsamda önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
C. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Sair Sebepler Yönünden
1. 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen cebir veya tehdit suretiyle konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun oluşabilmesi için, sanık tarafından kişilere karşı yöneltilen şiddet eylemi ile konut dokunulmazlığının bozulması arasında nedensellik bağının bulunması, şiddetin veya tehditin konut dokunulmazlığını bozma amacına yönelmiş olması ve bu amacın gerçekleşmesi için araç olarak kullanılması gerekir. Yargılamaya konu somut olayda, eylemin gece vakti işlenip işlenmediği ya da ne şekilde cebir veya tehdit araç olarak kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiği tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
2. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken yeniden değerlendirme sonucu açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Kasten Yaralama, Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.