Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2022/1718 E. 2023/4638 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/1718
KARAR NO : 2023/4638
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/2522 E., 2021/2114 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan red
İLK DERECE MAHKEMESİ : … Anadolu 25. İş Mahkemesi
SAYISI : 2015/452 E., 2019/147 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından manevi tazminat isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ıncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacılar vekiline 11.12.2021 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 28.12.2021 tarihinde verilmiş olduğu dikkate alınarak davacılar vekilinin temyiz isteminin aşağıda belirtildiği üzere süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ıncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacılar vekilinin müvekkilleri lehine 500.000,00 TL’şer manevi tazminat talep edildiği, İlk Derece Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli kararıyla davanın kısmen kabulü ile eş Bediha lehine 50.000,00 TL ve çocuklar Damla Burcu ile Hülya lehlerine 30.000,00 TL’şer manevi tazminata karar verildiği, kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli kararıyla istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği, her bir tazminat hükmünün Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalılar vekilinin temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,
2.Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
3. Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,
4. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.