YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/35768
KARAR NO : 2013/29921
KARAR TARİHİ : 16.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : 17.08.1995 tarih, 1995/520-625 karar sayılı ilamın aynen infazına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
O yer C.Savcılığının hükümlü hakkında düzenlediği 14.02.2008 tarih, 2006/2-1030 sayılı müddetnamenin … 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.06.2006 tarih, 2006/189 müt.sayılı kararı ile aynen infazına karar verilen 14.09.2001-14.08.2010 tarihleri arasındaki 3254 gün için tanzim edildiği ve 17.08.2005 tarihli kararla ilgili olmadığı ancak hükümlü hakkında 17.08.2005 tarih, 520-625 sayılı kararla ilgili 5237 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılması istemi üzerine Mahkeme’nin 13.03.2006 tarih, 520-625 sayılı ek kararı ile yeni Yasanın lehe hükümler getirmediği gerekçesiyle 17.08.2005 tarihli hükmün aynen infazına ilişkin verilen kararının usulüne uygun olarak hükümlüye tebliğ edilmediği, hükümlü müdafiinin 08.09.2009 tarihinde hükümlü hakkında 5237 sayılı yasaya göre yeniden değerlendirme yapılması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının belirlenmesine yönelik talebi üzerine Mahkeme’nin 07.10.2009 tarihli ek karar ile 13.03.2006 tarih,1995/520-625 sayılı ek kararın hükümlüye tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle anılan ek kararın hükümlü müdafiine tebliğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verdiği ve 13.03.2006 tarih, 520-625 sayılı ek kararın hükümlü müdafiine 15.10.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde hükümlü müdafinin temyiz isteminde bulunmasına karşın hükümlünün 13.04.2010 tarihinde yeniden uyarlama yapılmasına ilişkin istemde bulunduğu,mahkemeninde 14.10.2010 tarihinde 765 sayılı Kanun uyarınca verilen 3 yıl 12 ay hapis cezasının aynen infazına karar verdiği anlaşılmakta ise de; hükümlünün yokluğunda verilen
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

13.03.2006 tarihli ek kararın müdafiine 15.10.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde hükümlü müdafiinin bu kararı temyiz etmediği, hükümlünün 13.04.2010 tarihli istemi üzerine verilen 14.10.2010 tarihli kararın hukuken geçersiz olduğu ve hükümlünün 13.04.2010 tarihli isteminin 13.03.2006 tarihinde duruşma açılmaksızın verilen hükme yönelik olduğu duruşma açılarak verilmesi gereken kararın duruşma açılmaksızın verilmesinin hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilerek müdafiine 15.10.2009 tarihinde tebliğ edilen 13.03.2006 tarihli kararı 1412 sayılı CMUK’nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 13.04.2010 tarihinde temyiz eden hükümlünün temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.