Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/16760 E. 2013/29603 K. 11.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16760
KARAR NO : 2013/29603
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
04/08/2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından dava açıldığı halde, 23/02/2009 tarihli karar ile sanık hakkında yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan beraat hükmü kurulduğu ve katılan vekilinin 17/03/2009 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğine göre, yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay’a gönderilen dava dosyasının, 05/07/2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması için 24/07/2012 tarihinde Dairemiz tarafından mahkemesine iade edildiği, iade kararının elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, ancak mahkemece iade üzerine duruşma açılarak elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun yanısıra bu kez mühür bozma suçundan da hüküm kurulmuş ise de, mühür bozma suçundan kurulan 16/11/2012 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu gibi, iade öncesi inceleme konusu yapılabilecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla; konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CYUY.nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,
T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı CYY. nın 223/4-a maddesine göre CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.