YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/4362
KARAR NO : 2023/4902
KARAR TARİHİ : 05.05.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/359 E., 2023/6 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/434 E., 2021/458 K.
Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya % 55 oranında özürlü olduğu belirlenerek aylık bağlandığını, Kamu Kurumu Birliği Hastaneleri Denetçiliğinin 19.09.2014 gün ve 13155 sayılı yazısı ile özürlülük oranının % 30 olduğundan bahisle davalı kurumca aylığının kesildiğinin bildirildiğini belirterek, davacının maluliyet oranının tespitine, aylığın kesilmesine dair işlemin iptaline, ödenmeyen aylıkların faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Denetim Hizmetleri Daire Başkanlığının 19.09.2014 tarihli ve 13155 sayılı yazısı ekinde yer alan sağlık başdenetçisi tarafından düzenlenen 01.09.2014 tarih ve 23/10 sayılı raporda % 55 olan sağlık kurulu özür oranının % 30 olarak tespit edildiğini, bu nedenle davacının 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının durdurulduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, Tekirdağ Devlet Hastanesi’nin 11.02.2013 tarihli raporuyla davacının %55 oranında malul olduğunun tespit edilmesi üzerine davacıya vergi indiriminden 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, bilahare Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Denetim Hizmetleri Daire Başkanlığının 19.09.2014 tarihli ve 13155 sayılı yazısı ekinde yer alan sağlık baş denetçisi tarafından düzenlenen 01.09.2014 tarih ve 23/10 sayılı raporda özür oranının %30 olarak belirlendiğinden davalı kurum tarafından davacının vergi indiriminden emekliliğinin iptal edildiğinin anlaşıldığı, mahkemece alınan ATK raporlarıyla davacının maluliyet oranının %42 olduğunun tespit edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 31 inci maddesi gereğince davacının sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığı,bu itibarla davacıya 506 sayılı Kanun’un 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği, davalı kurum tarafından yapılan aylık kesme işleminin haksız olduğu anlaşıldığından davanın kabulü ile;davalı kurumun, davacıya maluliyeti nedeniyle bağlanan yaşlılık aylığının kesilmesine yönelik işleminin iptaline, davacının kesilen aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, ödenmeyen aylıkların ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı kurum vekili, mahkemece aldırılan raporlarda davacının sağlık durumunun 01/08/2013 tarihi itibariyle tespit edilmediğini, davacının sevk tarihi itibariyle sağlık durumuna göre rapor verildiğini, davacının, özür oranın %55 olduğundan bahisle iş bu davayı açmış olması karşısında, davacının maluliyet oranının son Adli Tıp Kurumu raporlarına göre de %55 oranının altında olması nedeniyle açılmış olan haksız davasının reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özürlülük ölçütü sınıflandırması ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmelik çerçevesinde Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu raporlarına göre, davacının yaşlılık aylığının bağlandığı 01.08.2013 tarihindeki özürlülük durumunun % 42 olarak tespit edildiği, işe giriş tarihinin 19.06.1992 tarihi ve 01.08.2013 tarihi itibari ile 6878 gün 4/a kapsamında ve 41 gün 4/b kapsamında PÖGS’nın mevcut olduğu, % 40 ila % 49 arasındaki özürlülük oranında belirtilen şartları taşıdığı gerekçesi ile davalı kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı kurum vekili, davacının sağlık durumunun 01.08.2003 itibariyle tespit edilmediğini, özür oranının %55 olduğunu belirterek bu davayı açtığını, Adli Tıp kurumu tarafından bu oranın altında belirlenmesi nedeniyle de davanın reddi gerektiğini, kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek temyiz etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, yaşlılık aylığının kesilmesine dair kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın tekrar bağlanarak faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun’un 60/C-B maddesi
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle ;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.