YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5294
KARAR NO : 2023/7248
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/168 Esas, 2022/254 Karar
SUÇ : Zincirleme tefecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.06.2013 tarihli ve 2013/4121 Soruşturma, 2013/3689 Esas, 2013/1429 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2014 tarihli ve 2013/662 Esas, 2014/980 sayılı Kararı ile sanık hakkında yüklenen suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine hükmedilmiştir.
3.Katılan vekilinin temyizi üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2020/2180 Esas, 2020/1514 sayılı Kararı ile eksik inceleme sonucu ve yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verildiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
4.Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/168 Esas, 2022/254 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 gün karşılığı olarak 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri
Hazinenin katılan sıfatının bulunması ve sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğu sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.
B.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Tefecilik suçunun konusunun para olduğu ve sanığın konutunu tanıklar … ve …’ye satmasının atılı suçu oluşturmayacağı, tanıkların beyanlarının çelişkili olduğu, bu çelişkilerin mahkemece giderilmediği, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, varsayıma dayalı olarak ceza verilemeyeceği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.10.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 31.03.2022 tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/168 Esas, 2022/254 sayılı Kararına yönelik katılan Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri ile dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.