Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2011/29992 E. 2013/16451 K. 18.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/29992
KARAR NO : 2013/16451
KARAR TARİHİ : 18.06.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
B- Hakaret ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,
Mahkemece üstünlük tanınan iddia ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre yaralama suçunun sübut bulduğuna ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınarak, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesinin gerekmesi karşısında, sabıkasız olup hakkında duruşmadaki iyi hali ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığa göre takdiri indirim ve erteleme hükümleri uygulanan sanığa yükletilen hakaret ve yaralama suçundan doğan maddi bir zarar bulunmadığı gibi katılanın zarar tazmini yönünde bir talebinin olmadığı gözetilerek, CMK’nın 231/6-b bendinde öngörülen kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeğine ilişkin ölçütün değerlendirilmesi gerekirken, “sanığın kişilik özellikleri dikkate alındığından koşulları oluşmadığından” biçimindeki çelişkili ve yeterli olmayan gerekçeyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.