YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7420
KARAR NO : 2023/5790
KARAR TARİHİ : 05.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/557 E., 2015/197 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdureler … ve …’na yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Anamur 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 25.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdureler … ve …’na yönelik ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz istemi; sanığın her iki mağdureye yönelik eyleminden dolayı zincirleme suç hükümleri uyarınca tek hüküm kurulması gerektiğine, sanık hakkında mağdure …’e yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin f bendinin de uygulanması gerektiğine, mağdure … hakkında ayrıca kasten yaralamadan yapılan suç duyurusu nedeniyle hükmün bozulması gerektiğine, ilişkindir.
2. Sanık müdafinin temyiz istemi; kusurun bulunmadığına, delilin olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; sanığın aynı evde yaşadığı aralarında gönül ilişkisi bulunan mağdure … ile olay gecesi evde bulundukları sırada tartışıp, mağdure …’a bıçak savurup vücudunun çeşitli yerlerinden yaralaması, mağdure …’ın saçından tutup evden çıkmasına engel olması, mağdure …’ın fırsatını bulup dışarı kaçması, mağdure …’ün de evden çıkması, arkalarından koşarak gelen sanığın mağdurelere bıçak gösterip öldürmekle tehdit edip park halindeki arabasına binmelerini istemesi, mağdurelerin korkarak aracın arkasına binmeleri, sanığın aracı çalıştırıp hareket ettiği sırada mağdurelerin kapıyı açıp kendilerini dışarı atıp kaçmaları, arkalarından koşarak onları takip eden sanığın karşıdan araba geldiğini görünce, kendi arabasına binip olay yerinden ayrılması, iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında katılan …’ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
1. Sanığın katılan … ile birlikte kaldıkları evde, mağdureyi bıçakla yaralayıp saçından tutarak evden çıkmasına engel olarak, daha sonra da aracına tehdit ederek bindirip aracı çalıştırıp hareket ettirmesi ile üzerine atılı karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı anlaşılmakla; Mahkeme’nin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname’nin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2. Sanığın eyleminin her iki mağdureye yönelik evden çıkmasına engel olma ve bir yerden başka bir yere zorla götürülme şeklinde gerçekleşmesi nedeni ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdure sayısınca oluştuğu anlaşılmakla; Mahkeme’nin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname’nin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
3. Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene Rapor’u ve Olay Tutanağı ile sanığın tevilli savunması karşısında Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki
belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanık hakkında mağdure …’na karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
1. Sanığın mağdureye bıçak gösterip öldürmekle tehdit edip aracına zorla bindirip, aracı çalıştırıp hareket ettirmesi ile üzerine atılı karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı anlaşılmakla; Mahkeme’nin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname’nin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2. Sanığın eyleminin her iki mağdureye yönelik evden çıkmasına engel olma ve bir yerden başka bir yere zorla götürülme şeklinde gerçekleşmesi nedeni ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdure sayısınca oluştuğu anlaşılmakla; Mahkeme’nin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname’nin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
3. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
A. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı gerçekleştirdiği gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının f bendinin uygulanmaması,
B. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve f bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık hakkında katılan …’ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle, Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 25.02.2015 tarihli kararında, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık hakkında mağdure …’na karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Gerekçe bölümünün B bendinin üçüncü fıkrasında açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza
Mahkemesi’nin, 25.02.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı’nın ve sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye bozma gerekçesi yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.