Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/20776 E. 2013/30015 K. 16.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20776
KARAR NO : 2013/30015
KARAR TARİHİ : 16.12.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda yakınanların, sanığa yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararlarının bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “Sanığın daha önceden kasten işlenen bir suçtan sabıkalı olması sebebiyle şartları oluşmadığından” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
T.C. -2-
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

2-Hükmolunan adli para cezalarının içtima edileceğine ilişkin, 5237 sayılı TCK’da hüküm bulunmadığı gibi, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesinde belirtilen cezaların toplanmasına ilişkin hükmün ise infaz aşamasındaki kesinleşmiş hürriyeti bağlayıcı cezalara yönelik olduğu gözetilmeden sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.