YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12379
KARAR NO : 2023/18984
KARAR TARİHİ : 25.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/410 E., 2016/330 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, bu nedenle kararın bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın aile sağlık merkezinde doktor olarak görev yaptığı, olay günü sanığın kapıya vurmadan katılanın muayene odasına girerek “Çabuk olun, işimiz gücümüz var, sizi beklemek zorunda mıyız?” şeklinde sözler söylediğini, sanığa içeride hasta olduğu beklemesi gerektiğinin söylenmesi üzerine bu sefer de koridorda bulunan hastaların yanında “Bunlara bu şekilde bağırmak lazım, bunların maaşlarını biz veriyoruz.” şeklinde bağırdığı, daha sonra sanığın sırası gelip muayene odasına girdiği ve yüksek sesle “Benim ilacımı yaz, yarım saatten beri sizi bekliyorum, beni bekletemezsin.” şeklinde sözler söylediği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın eyleminin ağır eleştiri niteliğinde olduğuna ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin ikinci ve 232 maddesinin altıncı fıkralarında yer alan düzenlemeler karşısında, sanık hakkında verilen beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.05.2023 tarihinde karar verildi.