YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26997
KARAR NO : 2012/49014
KARAR TARİHİ : 24.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan vekilinin sanığın üzerine atılı mühür bozma suçu yönünden temyiz isteminin incelemesinde;
Katılan vekili, 27/06/2011 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında 28/04/2011 tarihli elektirik enerjisi hırsızlığından verilen beraat hükmünü temyiz ettiği, mühür bozma suçundan verilen 28/04/2011 tarihli hükmün temyiz edilmediği için kesinleştiği, Yargıtay’ a gönderilen dava dosyasının, “02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması” için 12/07/2012 günlü iade kararının sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra 14/08/2012 günlü kararda mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin mühür bozma suçuna yönelik temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamadeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.